اى ميسره ! از من به مولايت خديجه ، سلام برسان و به او بگو : به « سيّد بشر » دست يافته و شأن عظيمى پيدا كرده‌اى . نسبت به ساير خلق ، برترى خواهى داشت ، از اين‌كه همنشينى اين آقا از دستت برود ، بر حذر باش . « 1 » پس از شنيدن اين سخنان ، محبت خديجه نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله بيش از پيش افزون گشت و به خاطر شكر اين نعمت ، ميسره ، همسر و اولادش را آزاد كرده ، سرمايه‌اى نيز ، براى شروع زندگى در اختيارشان گذاشت . « 2 » روز بعد ، وقتى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله براى محاسبه تجارت مراجعه كرد ، خديجه با سؤالاتى از آن حضرت دريافت كه حضرت محمد صلى الله عليه و آله ارادهء ازدواج دارد ؛ بدين جهت عرض كرد : آيا راضى هستى كه من براى شما زنى را كه مورد پسند خودم باشد ، عقد كنم ؟ پيامبر فرمود : آرى . خديجه گفت : براى شما زنى از اهل مكه يافته ام كه از قوم شماست - از قريش كه بهترين قبيله هاى عرب است - ثروتمندترين ، زيباترين ، با كمال ترين ، عفيف ترين ، بخشنده ترين و پاكيزه ترين آنهاست . شما را در كارت يارى مىدهد و به كمترين چيزى ، از شما راضى مىشود ، و در زندگى با شما ، سرسازگارى دارد ، در حالى كه اگر ديگران براى او مال فراوان عطا كنند راضى نمى شود . . . . و در آخر اضافه كرد : آن زن ، مملوك و كنيز شما ، خديجه است .

--> ( 1 ) - همان ، ص 22 و 44 ، با دخل و تصرف . ( 2 ) - همان ، ص 52 ، با دخل و تصرف .